ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ  مَا أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ  وَإِنَّ لَكَ لَأَجْراً غَيْرَ مَمْنُونٍ.[1]

 پیشگفتار :

 خواستم از انسانیت بنویسم از انسان ملکوتی  از معراج مومن از فرشته شدن از معلم فرشته شدن از افتخار خدا به خلقت انسان  دیدم آشپزخانه مانع می شود 

گفتم به گویم امانیته مسیر زندگی را از آسمان منحرف کرده مسیر را محدود کرده بین آشپز خانه ودستشوئی گفتم بگویم چرا اینهمه  حرام خوری ، چرا این اندازه پرخوری چرا این قدر  ترکیب خوری چرا این  گونه  سم خوری برای چه  با  این حجم از آتش وگاز وانرژی فصیلی مواد غذائی را می سوزانیم مگر خورشید غذا ها را نمی پزد ؟

گفتم بگویم چرا ما ادم ها اینقدر بو می دهیم چرا  این اندازه از بوگیرهای شیمیائی استفاده می کنیم  اصلا چرا این قدر وقت وعمرمان در دستشوئی می گذرد ؟

گفتم بگویم مگر خداوند  آدم وحوا را در باغ مسکن نداد وغذای او وهمسرش را میوه قرار نداد و نفرمود :  « وَقُلْنَا يَا آدَمُ اسْكُنْ أَنتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلاَ مِنْهَا رَغَداً حَيْثُ شِئْتُمَا وَلاَ تَقْرَبَا هَـذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الْظَّالِمِينَ » و گفتيم: «اى آدم، خود و همسرت در اين باغ سكونت گير [يد] و از هر كجاى آن خواهيد فراوان بخوريد و [لى‏] به اين درخت نزديك نشويد، كه از ستمكاران خواهيد بود.»

گفتم مگر خداوند نفرمود  رفیق وهمراه باغ با رفیق وهمراه آتش مثل هم نیستند :« لَا يَسْتَوِي أَصْحَابُ النَّارِ وَأَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَائِزُونَ»[2] اهل آتش و اهل باغ  با هم برابر نيستند اهل  باغ  خود کام يافتگانند.

مگر خدای بزرگ نفرموده از حیوانی که ذبح شود اما در هندسه رحمت الهی نباشد نباید بخورید حیوانی که ذبح شود اما بسم الله الرحمان الرحیم قرائت نشود  الوهیت الهی رحمانیت خداوند رحیمیت پروردگار ذکر نشود وحاکم نگردد خوردن گوشتش حرام است «وَلاَ تَأْكُلُواْ مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ» یعنی اگر ذبح گوسفند برای کباب کردن لذت بردن بدمستی کردن باشد فسق است  ونشانه ایمان خوردن غذائی  است که «فَكُلُواْ مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ إِن كُنتُمْ بِآيَاتِهِ مُؤْمِنِينَ»[3]

آری اگر اسماعیلمان ، فرزندمان   از گرسنگی میمیرد گوسفند پذیرفته  است که فدائی او باشد «وَ فَدَيْناهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ» [4]

مگر ما پیرومولای موحدان علی علیه السلام نیستیم که فرمود :شما مرده خور نیستید شکمتان را مقبره حیوانات نسازید وخود حضرت خیلی کم گوشت می خورد [5]

مگر خالق مهربان دست ودهان ودندان ما را جز برای خوردن میوه آفریده است ؟.

وآیا وجدان ما کجا به خواب رفته است که اینگونه ظالمانه چشم در چشم حیوانات مظلوم می اندازیم  وآنها را می کشیم  ونه برای رفع نیازمان بلکه برای لذت جوئی بن دندانمان که از درندگی خوشش می آید آنها را می خوریم

مگر بهشت جان خود مومن نیست که در دنیا باید بهشتی شود وان گاه هرچه بخواهد برایش محقق می شود ومظهر اسم کن فیکون می شود. « لَهُم مَّا يَشَآءُونَ عِندَ رَبِّهِمْ ۚ ذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلْمُحْسِنِينَ»[6]

مگر پوردگار نفرمود : طیب بخورید عمل صالح انجام دهید «يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا إِنِّي بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ»[7] اى پيامبران! از پاكيزه‏ها بخوريد و كار شايسته كنيد كه من به آنچه انجام مى‏دهيد آگاهم

مگر این غذااها ماموریت ندارند

یا تو پنداری که تو نان می‌خوری    زهر مار و کاهش جان می‌خوری

نان کجا اصلاح آن جانی کند    کو دل از فرمان جانان بر کند مولوی » [8]

گفتم مگر پیامبر  صلی الله علیه واله نفرمود باید در شبانه روز یک وعده غذا بخورید وکسی که یک وعده غذا بخورد «مَن أكَلَ فِي اليَومِ مَرَّةً لَم يَكُن جائِعاً «هر كس كه در روز، يك بار غذا مي‏خورد، گرسنه نمي‏مانَد؛

 وکسی که دو وعده بخورد از هندسه خلقت خارج می شود و مَن أكَلَ مَرَّتَينِ لَم يَكُن عابِداً

هر كه دو بار مي‏خورد، پرستشگر نيست؛ وتوجه گوش ها را باز کنید کسی که سه وعده غذا بخورد :و مَن أكَلَ ثَلاثَ مَرّاتٍ اربُطوهُ مَعَ الدَّوابِّ» ؛و هر كه سه بار مي‏خورد، او را با چارپايان ببنديد».[9]

خواستم  این حقایق را بگویم  گفتم خواهند گفت دیوانه شده جن زده شده است . زیر به پیامبر رحمت عقل عالم هم که حقایق آسمانی را می گفت گفتند دیوانه

کسانی گفتند که خود به دنبال سراب می رفتند« وَإِن يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُ‌وا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِ‌هِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ‌ وَيَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ »[10] و همانا كسانى كه كافر شدند، وقتى كه قرآن را شنيدند، نزديك بود تو را با چشمان [خشمگين‏] خود از جاى بركنند، و مى‏گويند: او حتما ديوانه است .

اما بلاخره گفتم  واین بود فلسفه نوشتن کتاب مبانی تغذیه در متون وفرهنگ اسلامی

قابل توجه است که در این اثر وسایر آثار آنچه اینجانب در آنها نقش داشته ام مهندسی موضوع وعطف توجه به آن ونتیجه گیری بوده است  ودر این اثر از همه دوستانی که زحمت کشیده اند بویژه از محقق فاضل و فرهیخته وصدیق گرامی حضرت حجت الاسلام والمسلمین  علی مدبر اسلامی که برمن منت نهادند و زحمت  ویراستاری کتاب را  متحمل شدند  واز سایر عزیزانی که در  مقابله علمی ، صفحه بندی وچاپ ونشر کمک کردند   صمیمانه تشکر می کنم و امید وارم این تلاش ها در راستای تمدن سازی اسلامی واحیای معارف قران واهل بیت علیهم السلام مورد رضایت ولی الله الاعظم روحی وارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء  قرار گیرد

علی رضائی شاخنی بیرجندی

 


[1] - سوره قلم آیه 1-3

[2] - سوره حشر آیه 20

[3] - سوره انعام آیه 118

[4] - سوره صافات آيه 107

[5] - و لا يأکل اللّحم الاّ قليلاً، و يقول: «لا تجعلوا بطونکم مقابر الحيوان. و کان مع ذلک اشدّ الناس قوّة و اعظمهم أيدا»؛ (شرح نهج البلاغه، ابن ابي‌الحديد، ج1، ص26).

[6] - سوره الزمر  آیه  34

[7] --  سوره مومنون آیه 51

[8] - مثنوی معنوی » دفتر چهارم

[9] - موسوعة الأحاديث الطبية، ج2، ص482.

[10] -     سوره : القلم آیه : 51