توصیه مرحوم نخودکی اصفهانی به امام خمینی (ره)

 در سفری که در سنین جوانی  امام خمینی(ره) برای زیارت به مشهد مقدس رفته بودند بهمراه حضرت آیت الله زنجانی  امام درصحن حرم امام رضا (ع) با سالک الی الله حاج حسنعلی نخودکی مواجه می شوند.از او درخواست می کنند به ایشان علم کیمیا گری یاد دهد مرحوم نخودکی می گوید اگر کو ه سنگی مشهد  را طلا کردی مطمئن هستی از آن درست استفاده می کنی امام خمینی (ره) می فرمایند : نه مرحوم نخودکی می گوید : برمی گردم می رود زیارت و بر می گردد. و می گوید :چیزی بر تر از اکسیر به شما می گویم :

بعد از نمازهای واجب

یک بار آیه الکرسی را تا «هوالعلی العظیم» می خوانی.

و بعد تسبیحات فاطمه زهرا(س) را می گویی.

وبعد سه بار سوره توحید «قل هوالله احد» را می خوانی

ادامه نوشته

سخن و سخنوری در ادبیات فارسی

گاهی یک بیت شعر، گویاتر از چند ساعت سخن گفتنِ یک سخنور تواناست و ارزش شاعری که قصیده او، از محتوای خوب، الفاظی زیبا و مضمونی مناسب برخوردار باشد، از یک دانشمند کمتر نیست.

 سخن و سخنوری در ادبیات فارسی

 آنچه می خوانید، اشعاری موضوعی در زمینه «سخن و سخنوری » و جایگاه آن در زبان شعر و ادبیات فارسی است. شعر به عنوان یک هنر برتر و جایگاه ویژه در انتقال مفاهیم و معارف از ابزارهای مهم تبلیغ برای مبلغان عزیز و بزرگوار است. حضرت امام خمینی رحمه الله درباره شعر می فرماید: «لسان شعر، بالاترین لسان است. » 1

 مقام معظم رهبری، حضرت آیت الله خامنه ای - مدظله العالی - نیز می فرماید: «گاهی یک بیت شعر، گویاتر از چند ساعت سخن گفتنِ یک سخنور تواناست و ارزش شاعری که قصیده او، از محتوای خوب، الفاظی زیبا و مضمونی مناسب برخوردار باشد، از یک دانشمند کمتر نیست و لازم است اشعار قوی فارسی را که در تفهیم عقاید و اخلاق اسلامی، مسائل سیاسی و یا هر آنچه در ارتباط با نیاز امروزِ جامعه اسلامی سروده شده، از کتب گوناگون استخراج و به احیای آن اهتمام ورزند.» به آن امید که بیش از پیش، بتوانیم از قالبهای ادبی و هنری و به ویژه از قالب شعر، در تبلیغات دینی خویش بهره جوییم و به ادبیات و کاربست زبانِ ادبی در تبلیغ دین، رویکردی دوباره داشته باشیم. در این مقاله سعی شده که اشعار به ترتیب زیر دسته بندی شود:

ادامه نوشته

ضرورت تدبر:

«تدبر»، واژه ای است که از کنار آن نمی توان به سادگی عبور کرد، زیرا بانگ پرخروش چهار آیه قرآن۱، مانند:

 «أَفَلَا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْءَانَ وَ لَوْ کاَنَ مِنْ عِندِ غَیرِ اللَّهِ لَوَجَدُواْ فِیهِ اخْتِلَافًا کَثِیرًا»۲

 و نوای هشدار آمیز معصومان(ع)، سکوت بی تفاوتی نسبت به این وظیفه همگانی را در هم شکسته است.پیامبر گرامی اسلام(ع)، در خطبه غدیر:

 «مَعَاشِرَ النَّاسِ تَدَبَّرُوا الْقُرْآنَ وَ افْهَمُوا آیَاتِه»۳

 علی(ع)، در بیان وزین

 «أَلَا لَا خَیْرَ فِی قِرَاءَةٍ لَیْسَ فِیهَا تَدَبُّر»۴

 و فاطمه زهرا(سلام الله علیها)، در خطبه ایراد شده در مسجد النبی(ص)

 «أ فَلا تَتَدبَّرون القُرآن أم عَلى قُلوبٍ أقفالُها»

ادامه نوشته