آرامش، آسایش و آشتی، در سخن بزرگان:

«یک حرف صوفیانه بگویم اجازت است؟// ای نور دیده، صلح به از جنگ و داوری است»

• حافظ
قدر عافیت، کسی داند که به مصیبتی گرفتار آید.

سعدی

تا رنج کِهتری بر خویشتن ننهی، به آسایش مِهتری نرسی.

کیکاووس (قابوس‏نامه)

همیشه در هنگام هجوم سختی‏ها، خویشتن را با یادگارهای شیرین گذشته و امیدهای زیبای آینده دلگرم کن.

لُرد آویبوری

با سخن گفتن از صلح، دنیا امن نمی‏شود.

ناپلئون

گمان می‏کنم که خداوند، سختی‏ها را برای درک شیرینی رفاه و عافیت و نیز جنگ را برای درک لذّت صلح، آفریده است.

کاورانی

فقط بعد از انجام وظیفه است که آسودگی وجدان به سراغ ما می‏آید.

ساموئل اسمایلز

آن‏جا که اندیشه ناتوان می‏شود، وجدان، راهبر خوبی است که ما را از میان امواج اضطراب و تردید، به ساحل فراغت و آسایش می‏رسانَد.

لُرد آویبوری

صفت درویش، آرامش است به وقت نداری و ایثار است به وقت دارندگی

ادامه نوشته