ناگفته هایی از زندگی شخصی امام خمینی


موسوي بجنوردي در بخش ديگر گفت: امام يك جفت دمپايي داشتند كه در نجف به پا مي‌كردند و همين دمپايي را در پاريس و تهران نيز همراه خود داشتند. اين دمپايي طي اين سال‌ها عوض نشد. همسر امام(ره) نيز اعلام كردند كه حتي يك بار هم امام(ره) به ايشان دستور نداده بود كه آب يا چاي بياورند. امام خود سماوري داشتند كه با آن چاي درست مي‌كردند و يك چمدان هم داشتند كه لباس‌هاي خود را در آن مي‌گذاشتند. اين همه مايملك امام(ره) بود.

ادامه نوشته

ويژگيهاى حضرت معصومه (س)

در ميان ايـن چهار صد اختر تابناكى كه در آسمان قـم نـورافشانى مـى كنند, ماه تابانـى كه همه آنها را تحت الشعاع انـوار درخشان خـود قـرار داده, تـربت پـاك شفيعه محشـر, كـــــــريمه اهل بيت پيمبر(عليهم السلام), دخت گرامى موسى بـن جعفر, حضرت معصـومه(س) مى باشد.
پژوهشگر معاصر, علامه بزرگـوار, حاج محمدتقى تسترى, مولف قامـوس الرجال مى نويسد:
((درميان فرزنـدان امام كاظم(ع) با آن همه كثرتشان بعد از امام رضا(ع), كسـى همسنگ حضرت معصـومه(س) نمـى باشد.)) محـدث گرانقدر حـاج شيخ عبـاس قمـى به هنگام بحث از دختـران حضـرت مـوسـى بـن جعفر(ع), مى نويسد:
((بـرحسب آنچه به مارسيده, افضل آنها سيـده جليله معظمه, فاطمه بنت امام مـوسـى(ع), معروف به حضـرت معصـومه(س) است.)) بـررسـى شخصيت بـرجسته و فضايل گستـرده حضـرت معصـومه(س) در ايـن صفحات نمى گنجد. در ايـن نـوشته به برخـى از ويژگيهاى آن خاتـون دوسرا اشاره مى كنيم:

ادامه نوشته

شیخ بهاءالدّین محمد العاملی

عرفه شیخ المحقّقین، مرشد المدقّقین، کاشف رموز یقینی، مجتهد علوم دینی، جمشید مسند بی نیازی، خورشید فلک سرفرازی، افضل زمان، اعلم دوران، صدرنشینِ مجلس کاملی، عالمی در غایت عالمی، شیخ بهاءالدین محمد العاملی ـ سلّمه الله تعالی. آن شیخ بزرگوار عالیمقدار، رهنمای جادّه یقین، حلّال مشکلات دینی و دنیی است. امروز از جمله امجاد اکابر علمای زمان و از سروران فحولِ فضلای دوران، جامع و مجامع دین و دولت، بانی مبانی فقه و حکمت است. در جمیع فنون هنر و کمال چون مردم یک فن از غایت دانش[1] در کمال است، لهذا در در دیده مردم همچو مردم دیده در عین عزّت و جلال است. بحر طبیعت آن یکدانه در غایت تبحّر و گوهرش از ننگ زخارف در نهایت تنفّر است. غوامض علوم غریبه عجیبه علی وجه احسن و طریق ایمن بر او هویدا و پیدا و معین و مبرهن است. اسرار اطوار خفیه صفیه معارف کمال بر طریق اصحّ و نحو اتم بر او ظاهر و باهر.
ادامه نوشته

مصاحبه باآیت الله معرفت رحمت الله علیه به مناسبت همایش قران ومسایل جامعه معاصر

 علامه راغب اصفهانی در نگاه حضرت آیت الله معرفت (ره)

 علامه راغب اصفهانی، پیشگام در عرصه اجتهاد و کنکاش علمی در باب لغت و واژه شناسی

 سؤال ـ ضمن تشکر از حضرتعالی، لطفاً بفرمایید که راغب اصفهانی در مجموع چگونه شخصیتی بوده و در حوزه تاریخ اسلام و علوم اسلامی چه جایگاهی داشته است؟

آیت الله معرفت: ایشان آثار بسیاری دارد؛ در «المفردات» که واقع تفسیر موضوعی است و این طور نیست که فقط لغات قرآن را معنا کرده باشد، ایشان روی واژه هایی انگشت گذاشته که تقریباً مشکل آفرین است. راغب آن ها را خیلی خوب حلّ و فصل نموده و در حقیقت، اوّلین کسی است که باب اجتهاد را در علم لغت گشود. هنر راغب اصفهانی این بود که اثبات کرد می توان در لغت اجتهاد کرد به امر ریشه یابی واژه ها مبادرت ورزید. بعد از این که مستعملین مخصوصاً مستعملین گذشته، یک واژه ای را در یک مفهومی به کار می بردند که احیاناً با معنای موضوعٌ له اصلی آن دوگانگی داشت، می شود درباره آن به بحث و دقت نظرهای عالمانه پرداخت. این جای تأمل داشتن ها و دقت ها به این جا رسیدند که خود ارباب لغت، یعنی مردمی که پیرو آن لغت هستند، مثلاً عرب ها یا فارس ها، یک سری ملاک هایی را در اختیار گذاشتند که استعمال کنندگان ملزم نیستند فقط در آن معنای مفهوم اوّلیه، آن را به کار برند؛ بلکه می توانند بر اساس مناسبت هایی، آن لغات را در معانی دیگر نیز به کار گیرند. همین مناسبت ها موجب کشش در مفاهیم لغوی است و همین کشش ها معنای توسعه است؛ یعنی لغت از حالت توفیقی و توقفی بیرون می آید و حالت امتداد پیدا می کند و انسان ها می توانند در طول زمان بر حسب نیازهایی که برای شان پیس می آید، این واژه ها را به مناسبت به کار ببرند. از این رو است که باب استعاره و کنایه و امثال این ها باز شد. این ها همه مبتنی بر فکر و تدبر در زمینه ریشه یابی است؛ یعنی همان اجتهاد در باب لغت. و نخستین کسی که به لغویین و خاصه به کسانی که در خصوص قرآن کار می کردند، جرأت اجتهاد لغوی را داد، راغب اصفهانی بود.

ادامه نوشته