اولوالالباب ( صاحبان خرد ناب ) | شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی!

دل یکی از منابع شناخت :

مسلما هیچ مکتب مادی این منبع را قبول ندارد و به رسمیت نمی شناسد، زیرا اگر ما دل را منبع بدانیم - در حالی که انسان در ابتدا که متولد می شود هیچ چیز نمی داند و در دل او چیزی وجود ندارد - و قبول کنیم که به دل پاره ای الهامات می شود (که وحی درجه کامل آن است) این مساوی با قبول کردن جهانی ماوراء جهان ماده و طبیعت است، چون طبیعت آن نوع الهامات را نمی تواند به انسان بکند. سنخ الهام، سنخ ماورائی است.

قرآن نه در یک یا دو آیه و نه در ده آیه، بلکه در دهها آیه خودش بشر را متوجه مطالعه عالم می کند، متوجه مطالعه تاریخ و نظامات اجتماعی می کند، متوجه مطالعه نفس و درون خودش به عنوان یک شی ء از اشیاء طبیعت می کند، و در این بحثی نیست، ولی این به معنای روی گرداندن از هر چه معنویت و هر چه درونی و باطنی است نیست. قرآن به ظاهر توجه کرده است بدون آنکه از باطن اعراض کرده باشد. این حرف که توجه قرآن فقط به ظاهر و محسوس و طبیعت است بسیار غلط است اگر ما آن را به صورت اعراض قرآن از ماوراء الطبیعه و باطن و غیب و معنویت تلقی کنیم.

ادامه نوشته

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت ۱۳۸۸ ساعت توسط دکتر رضایی بیرجندی |

آثار عظمت و بزرگی روح شهداء

امام حسین علیه السلام یک روح بزرگ و یک روح مقدس است. اساساً روح که بزرگ شد، تن به زحمت می افتد و روح که کوچک شد، تن آسایش پیدا می کند. این خود یک حسابی است. متنبی شاعر معروف عرب شعر خوبی دارد، می گوید:

و اذا کانت النفوس کبارا *** تعبت فی مرادها الاجسام
(دیوان متنبی، جزء دوم ص 267 چاپ مکتب دارالبیان بغداد)

می گوید وقتی که روح بزرگ شد، جسم و تن چاره ای ندارد جز آنکه به دنبال روح بیاید، به زحمت بیفتد و ناراحت شود. اما روح کوچک به دنبال خواهشهای تن می رود، هر چه را که تن فرمان بدهد اطاعت می کند. روح کوچک بدنبال لقمه برای بدن می رود، اگر چه از راه دریوزگی و تملق و چاپلوسی باشد. روح کوچک دنبال پست و مقام می رود ولو با گرو گذاشتن ناموس باشد. روح کوچک تن به هر ذلت و بدبختی می دهد برای اینکه می خواهد در خانه اش فرش یا مبل داشته باشد، آسایش داشته باشد، خواب راحت داشته باشد.

ادامه نوشته

+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اردیبهشت ۱۳۸۸ ساعت توسط دکتر رضایی بیرجندی |

نگاهي به عوامل و موانع آرامش از منظر قرآن

آرامش؛ گمشده زندگي عصر ماشين و هياهوي صنعت و تكنولوژي است. انسان حاضر علي رغم آنكه از جهت مادي توانسته است در سايه علم و تكنولوژي دستاوردهاي فراواني كسب نمايد، اما از جهت روحي و رواني در نگراني و پريشاني غوطه ور است.
غفلت از ياد خداوند متعال و معنويت، انسان مدرن و صنعت زده اين قرن را آماج تشويش و نگراني و اضطراب قرار داده است و او مي كوشد تا به هر قيمتي به بهشت موعود و آرامش خيال و آسايش روح برسد.
در اين مقاله، نويسنده سعي كرده است كه نگاهي به عوامل و موانع آرامش با بهره گيري از آموزه هاي قرآني داشته باشد. مطلب را با هم از نظر مي گذرانيم:
¤ زمينه هاي پيدايش نگراني و تشويش
نگراني و تشويش در زندگي بشر حضوري چشم گير دارد. زماني نيست كه بشر درحالتي از تشويش و اضطراب نباشد. به گونه اي كه برخي آن را ذاتي دنيا و بشر دانسته اند و در اشعار فرزانگان فارسي از همراهي نيش و نوش، گل و خار، تلخ و شيرين سخن به ميان آمده است.
هركسي به طور طبيعي در طول زندگي اش با نگراني و تشويش بسياري روبه رو گشته است. درصد آن چنان بالاست كه به عنوان يكي از مسايل دايمي بشر درآمده است؛ از اين رو براي شناخت اين حالت و عوامل پيدايش و راه هاي برون رفت از آن سخناني بسيار گفته و نوشته شده است. از اين رو نه تنها روان شناسان بلكه دانشمندان علوم و رشته هاي ديگر همواره براي آن اهميت خاصي قايل شده اند؛ زيرا تأثيرات منفي و مخرب اين حالت در همه ابعاد فردي و اجتماعي بشر ظهور مي كند و امنيت اجتماعي و سياسي دولت ها و جوامع را به خطر مي افكند. گاه مسأله فقدان آرامش فردي در جوامع به عنوان يك پديده اجتماعي گسترده خودنمايي مي كند و بحران شديدي را مي آفريند.

ادامه نوشته

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم بهمن ۱۳۸۷ ساعت توسط دکتر رضایی بیرجندی |

امشب در اوج آسـمانم

امشب در سر شوری دارم...... امشب در دل نــوری دارم

باز امشب در اوج آسـمانم .......رازی بـاشـــد بـا ستارگانم

امشب یک سر شوق وشورم...... از ایـن عــالــم گــویــی دورم

از شـادی پـر گـیرم کـه رسـم بـه فلک
سرود هستی خوانم در بر حور و ملک

در آسمان ها غوغا فکنم
سبو بریزم ساغر شکنم

امشب یک سر شوق وشورم
از ایـن عــالــم گــویــی دورم

با ماه و پـرویـن سخنی گویم
وز روی مه خـود اثـری جویـم
جان یابم زین شبها
می کاهم از غمها

مـاه و زهـره را بــه طـرب آرم
از خود بی خبرم ز شعف دارم
نغمه ای بر لب ها
نغمه ای بر لب ها

امشب یک سر شوق وشورم
از ایـن عــالــم گــویــی دورم

امشب در سر شوری دارم...... امشب در دل نــوری دارم

باز امشب در اوج آسـمانم....... رازی بـاشـــد بـا ستارگانم

امشب یک سر شوق وشورم....... از ایـن عــالــم گــویــی دورم

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم دی ۱۳۸۷ ساعت توسط دکتر رضایی بیرجندی |

حجت الاسلام والمسلمین
دکتر رضائی بیرجندی عضو هیئت علمی دا نشگاه بیرجند و مدیر موسسه قرانی اولوالالباب.

        بسم الله الرحمن الرحیم
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِّأُولِي الْأَلْبَابِ ال عمران‌[٣-١٩٠]
مسلماً در آفرینش آسمانها و زمین، و آمد و رفت شب و روز، نشانه‌های (روشنی) برای خردمندان است.
(3/190    ﴾
الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ‌[٣-١٩١]
همانها که خدا را در حال ایستاده و نشسته، و آنگاه که بر پهلو خوابیده‌اند، یاد می‌کنند؛ و در اسرار آفرینش آسمانها و زمین می‌اندیشند؛ (و می‌گویند:) بار الها! اینها را بیهوده نیافریده‌ای! منزهی تو! ما را از عذاب آتش، نگاه دار! رَبَّنَا إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ ‌[٣-١٩٢]
پروردگارا! هر که را تو (بخاطر اعمالش،) به آتش افکنی، او را خوار و رسوا ساخته‌ای! و برای افراد ستمگر، هیچ یاوری نیست!
﴿١٩٢﴾
رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ ‌[٣-١٩٣]
پروردگارا! ما صدای منادی (تو) را شنیدیم که به ایمان دعوت می‌کرد که: «به پروردگار خود، ایمان بیاورید!» و ما ایمان آوردیم؛ پروردگارا! گناهان ما را ببخش! و بدیهای ما را بپوشان! و ما را با نیکان (و در مسیر آنها) بمیران!
یک لحظه داغم می کشی،یک دم به باغم می کشی

پیش چراغم می کشی،تا وا شود چشمان من ..
پس ناامیدی گناه است وقتی خودش می گوید:
انه لا یایس من روح الله الا القوم الکافرون . قران کریم
دیگه ناامیدی جایی نداره
بايد دانست :هر كه او بيدارتر پر دردتر
هر كه او آگاه‏تر رخ زردتر
پس بدان اين اصل را ای اصلجو
هر كه را درد است او برده است بو
عطاي کثير:
وَإنَّ القرآنَ ظاهرهُ أنيقٌ
وَ باطنهُ عميقٌ
لاتَفنى عجائبهُ
وَ لا تَنقَضى غَرائبهُ
وَلا تُكشَفُ الظلماتُ إلاّ به
نهج البلاغه؛ خطبه18
امام سجاد(ع) مى فرمايد: (واجعل القرآن وسيلة لنا الى اشرف منازل الكرامة, و سلّماً نعرج فيه الى محلّ السلامة…)پروردگارا! قرآن را براى ما وسيله اى قرارده, به سوى شريف ترين جايگاه كرامت, و نردبانى قرارده تا در پرتو معارف آن به فراسوى (سلامت) عروج كنيم!
پروردگارا

اللهمّ ارحَمنِي بِالقُران
وَاجعَلهُ لِي إمامًا
وَ نورًا وهدىً وَ رَحمةً
اللهمّ ذَكّرني مِنهُ ما نَسيتُ
وَعَلّمنِي مِنهُ مَا جَهلتُ
وَارزُقنِي تِلاوتَه اناءَ اللَّيلِ
وَ اطرَافَ النَّهارِ
وَاجعلهُ لِي حُجَّةً ياربَّ العَالمينَ

دعای مطالعه :

"اللهم اخرجنی من ظلمات الوهم واکرمنی بنور الفهم ، اللهم افتح علینا ابواب رحمتک و انشر علینا خزائن علومک ، برحمتک یا الرحم الراحمین

چشم مست :
كي توان نوشيد اين مي زير دست
مي يقين مر مرد را رسواگر است

بوي را پوشيده و مكنون كند
چشم مست خويشتن را چون كند

هر کس که دلی دارد یک مور نیازارد
کان مور هم از دلبر، دارد اثری بر دل

(مرحوم الهی قمشه‏ای)

گرچه بر واعظ شهر این سخن آسان نشود
   تا ریا ورزد و سالوس مسلمان نشود
رندی آموز و کرم کن که نه چندان هنر است
    حیوانی که ننوشد می و انسان نشود
ماکدامین هستیم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
خداوند متعال می‌فرماید:«و ضرب اللّه مثلاً رجلین احدهما ابكم لایقدر علی شیء و هو كلّ علی مولاه اینما یوجّهه لا یأت بخیرٍ هل یستوی هو و من یأمر بالعدل و هو علی صراط مستقیم؛و خداوند مثلی زده كه دو نفر مرد:یكی بنده‌ای باشد گنگ و از هر جهت عاجز و سر بار جامعه، كلّ بر مولای خود و از هیچ راه،خیری به مالك خویش نرساند و دیگری مردی آزاد و مقتدر كه به خلق به عدالت فرمان دهد و خود هم به راه مستقیم باشد ایا این دو نفر یكسانند».(سوره نحل،ایه76)
«ضرب الله مثلا عبدا مملوكا لا يقدر على شى‏ء و من رزقناه منا رزقا حسنا فهو ينفق منه سرا و جهرا هل يستوون الحمد لله بل اكثرهم لا يعلمون‏» (نحل /75) .

«خدا مثلى را زده است، برده مملوكى را كه بر چيزى قادر نيست و انسانى كه از نزد خودمان به او رزق نيكو بخشيده‏ايم، و او از آن روزى پنهان و آشكار، انفاق مى‏كند، آيا اين دو نفر برابرند؟! ستايش از آن خداست ولى بيشتر آنان نمى‏دانند» .

قرآن کریم می‌فرماید «ضرب الله مثلاً رجلاً فیه شرکاء متشاکسون و رجلاً سلماً لرجل، هل یستویان مثلاً الحمد الله، بل اکثرهم لا یعلمون» (زمر / 29) من (خدا) مثالی برایتان می‌زنم، یک مقایسه‌ای بکنید بین نوکری که چند ارباب که خود آنها با هم دعوا دارند و نوکری که ارباب واحد دارد؛ نوکری که چند ارباب و فرمان‌ده دارد، خود این ارباب‌ها با هم دعوا دارند، اگر خود این ارباب‌ها با هم دعوا نداشتند، خوب همه می‌گفتند، بنشین، می‌نشست، می‌گفتند برو، می‌رفت، اما خود ارباب‌ها با هم دعوا دارند، یکی می‌گوید بنشین! یکی می‌گوید حرف بزن! این کجا و «رجلاً سلماً لرجل» کجا؟ آیا کسی که فقط نوکر یک رجل است و یک ارباب دارد، با کسی که فرمانبر اربابان متعدد است؛ اینها با هم فرق نمی‌کنند؟ و چون قرآن خودش حس می‌کند که همه می‌گویند بله، با هم فرق می‌کنند، لذا می‌گوید «الحمد الله» پس سپاس خدای را؛ آیا انصافاً ما همۀ‌مان همینگونه نیستیم؟!

قانون قطعی خدا:
وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ عنکبوت/69
و كسانى كه در راه ما كوشيده‏اند به يقين راه‏هاى خود را بر آنان مى‏نماييم و در حقيقت‏خدا با نيكوكاران است .
الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ وَما كانُوا مُهْتَدِينَ.كسانی كه گمراهى را به [بهاى‏] هدايت خريدند، در نتيجه داد و ستدشان سود ى به بارنياورد و هدايت‏يافته نبودند.

لب و خرد به معنای نیروی ادراكی ناب است كه از گزند وهم و خیال و قیاس و گمان مصون است سَلامٌ قَوْلاً مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ

<center><script src="http://filmdoni.ir/falclicki/04.js"></script></center>

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها

BLOGFA.COM