در سلوک سید آزادگان ایران

هنوز چند ماهی از جنگ تحمیلی سپری نشده بودكه تقدیر بر این تعلق گرفت تا سید علی‌اكبر ابوترابی، به اسارت نیروهای بعثی عراق در آید و در طول هشت سال دفاع مقدس، در اردوگاه‌های عراقی،‌ با تیغ زبان به مصاف دشمنان برخیزد و روشنی بخش جمع اسیرانی باشد كه به مرور زمان بر تعداد آنان افزوده می‌شد. سید علی‌اكبر ابوترابی، روزهای اول اسارت خود را چنین به تصویر می‌كشد: «در سلول برای اعتراف گرفتن چندین بار مرا به پای جوبه دار بردند و شماره 1 و 2 را گفتند و دوباره برگرداندند. در طول روز چندین بار مرا بردند و آوردند. بالاخره شب مرا به مدرسه العماره بردند و یك تیمسار عراقی به افرادی كه آنجا بودند گفت: این حق خوابیدن ندارد. ما نیمه شب برای اعتراف گرفتن می‌آییم، اگر اطلاعات لازم را به ما نداد سرش با میخ سوراخ می‌كنیم. نیمه شب هم آمدند و سرم را با میخ سوراخ كردند؛‌ ولی ضربه طوری نبود كه راحت شوم.»

ادامه نوشته

از توصيه‏هايى‏حضرت‏آية‏الله‏استادحسن‏زاده‏آملى دامت برکاته

بسم الله خير الاسماء :در حيرتم كه چه نويسم؟ روى سخنم با كيست‏با خفته است‏يا با بيدار؟ اگر با خفته است‏خفته را خفته كى كند بيدار . و اگر با بيدار است‏بيدار در كار خود بيدار است . وانگهى نويسنده چه نويسد كه خود نامه‏سياه و از دست‏خويشتن در فرياد است .

پيرى و جوانى چو شب و روز برآمد

ما شب شد و روز آمد و بيدار نگشتيم

بد نوع پشمها كه رشتيم و بد جنس تخمها كه كشتيم .

خرما نتوان خورد ازين خار كه كشتيم

ديبا نتوان بافت از اين پشم كه رشتيم

چون ازكشتزار خودبى‏خبرم آسوده مى‏چرم، آه اگراز پس امروز بود فردايى .

وليكن به قول شيخ اجل سعدى:

گاه باشد كه كودك نادان

به غلط بر هدف زند تيرى

ادامه نوشته

فهم سنّت

گرچه يكي از بهترين و لازمترين راههاي شناخت قرآنْ تفسير آن به سنّت معصومين (عليهم‌السلام) است، ليكن بايد توجه داشت كه فهم سنّت نيز همانند فهم قرآن كاري است بس دشوار؛ زيرا معارف اهل‌بيت عصمت و طهارت (عليهم‌السلام) همتاي مطالب قرآن كريم، قول ثقيل است و ادراك قول وزين صعب است؛ خواه به صورت قرآن تجلّي كند و خواه به صورت سنّت تبلور يابد؛ زيرا ريشه هر دو از "لدن" (نزد) خداي عليّ حكيم است. از اين رو در تعريف سنّت‌شناسي نيز، قيدِ "به قدر طاقت بشري" مأخوذ است؛ چنانكه در معرفت قرآن نيز همين قيد اخذ شده است.
افزون بر دليل مزبور، سند ديگر صعوبت فهم سنّت، سخن حضرت امام صادق (عليه‌السلام) است كه مي‌فرمايد: حضرت رسول اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) در همه‌ي‌ مدت عمر شريفش با بندگان خدا، به مقدار فهم نهايي و انديشه نهاني و عمق شهود و ژرفاي دانش خود سخن نگفت: "ما كَلَّم رسول الله العبادَ بكُنْهِ عَقْلِه قطّ"؛ 

آیت الله العظمی جوادی آملی