چون جان تو میستانی چون شکر است مردن
با تو ز جان شیرین شیرینتر است مردن
بردار این طبق را زیرا خلیل حق را
باغ است و آب حیوان گر آذر است مردن
بگذار جسم و جان شو رقصان بدان جهان شو
مگریز اگر چه حالی شور و شر است مردن
چون حق تو را بخواند سوی خودت کشاند
چون جنت است رفتن چون کوثر است مردن
گر مؤمنی و شیرین هم مؤمن است مرگت
ور کافری و تلخی هم کافر است مردن
علی علیه اسلام می فرماید :خدای سبحان و بزرگ، یاد خود را روشنی بخش دلها قرار داد، تا گوش پس از ناشنوایی بشنود و چشم پس از کم نوری بنگرد و انسان پس از دشمنی رام گردد، خداوند که نعمتهای او گرانقدر است، در دورانهای مختلف روزگار و در دوران فترت بندگانی داشته که با آنان در گوش جانشان زمزمه می کرد و در درون عقلشان با آنان سخن می گفت.
هفت رساله سهروردی با عناوین ذیل می باشد:
لغت موران
فی حقیقة العشق
عقل سرخ
آواز پر جبرئیل
صفیر سیمرغ
روزی با جماعت صوفیان
فی حالة الطفولیة
آقايان! مدينۀ فاضلۀ انساني و صراط المستقيم سعادت بشري قرآن است؛ گرامي دستور مقدّس كه نتيجۀ شرافت كلّ اديان حقّۀ عالم، و برهان قاطع خاتميّت مطلقۀ دين اسلام إلي يوم القيمة، و ضامن سعادت دارَين و فوز نشأتين است. آه، آه! چسان از فرط غفلت مهجور شده!
فوائد امروز آن از فرط جهل و غفلت منحصر در امور ذيل شده است:
یا حساب و کتاب و جزا را باور نداریم و به همین جهت به عمل نیک مبادرت نمی کنیم و از عمل بد دوری نمیجوییم و یا اگر قیامت و حساب را باور داریم، از دقت و ظرافت آن غفلت می ورزیم و از این رو به راحتی از کنار خیر و شرهای کوچک عبور می کنیم و آنها را به حساب نمی آوریم. اگر امکان خیری کوچک برایمان پیش آمد، نسبت به آن بی توجهی می کنیم یا اگر گناه یا اشتباه کوچکی از ما سر زد، آن را جدی نمی گیریم.
روزی گذشت پادشهی از گذرگهی
فریاد شوق بر سر هر کوی و بام خاست
پرسید زان میانه یکی کودک یتیم:
کاین تابناک چیست که بر تاج پادشاست؟
آن یک جواب داد: چه دانیم ما که چیست؟
پیداست آن قدر که متاعی گرانبهاست
نزدیک رفت پیرزنی گوژپشت و گفت:
این اشک دیده ی من و خون دل شماست
ما را به رخت و چوب شبانی فریفته است
این گرگ سال هاست که با گله آشناست
دیوان پروین اعتصامی ، صص 202 - 203
قرآن مجید «شرائط «انفاق ارزشمند» را در آیات مختلف بیان کرده است، و بعضى از مفسران از جمع آورى آن، ده شرط استفاده کرده اند.
1 ـ از بهترین قسمت مال انتخاب شود، نه از اموال کم ارزش: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ وَ مِمّا أَخْرَجْنا لَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ لاتَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِآخِذِیهِ إِلاّ أَنْ تُغْمِضُوا فِیهِ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللّهَ غَنِىٌّ حَمِیدٌ:)
2 ـ از اموالى که مورد نیاز انسان است باشد، چنان که مى فرماید: وَ یُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ کانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ:
3 ـ به کسانى انفاق کند که سخت به آن نیازمندند و اولویتها را در نظر گیرد: لِلْفُقَراءِ الَّذِینَ أُحْصِرُوا فِی سَبِیلِ اللّهِ: 3)
4 ـ انفاق اگر مکتوم باشد بهتر است: وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوها الْفُقَراءَ فَهُوَ خَیْرٌ لَکُمْ: 4)
دوست عزيز
من در موقعي اين نامه را به دوست عزيز خود مينويسم كه در محبس محبوس و از ملاقات دوستان خود محرومم . نه انتظار نجات دارم و نه اميد حيات ؛ نه از گرفتاري متالم و نه از كشته شدن متوحش ، خوشم بر اين حبس و خوشم بر اين كشته شدن. حبسم براي آزادي نوع ، كشته ميشوم براي آزادي قوم ، ولي افسوس ميخورم از اين كه كشته هاي خود را ندرويدم ، با آرزويي كه داشتم كاملا نائل نگرديدم ،
حجت الاسلام والمسلمین