| استاد حکیم وفرزانه حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی دامت برکاته : | ||
| خداي سبحان به سالكان راه خود دستور ميدهد: ﴿وإياي فارهبون﴾(1) يعني رهبانيت و پرهيز و ترس و هراستان فقط از من باشد. خداوند همانطور كه در رغبت، موّحد ميپروراند در رهبت، هم موّحد ميپروراند. فقط از خدا بترسيد كه همه كارها به دست اوست اگر سود و زياني به انسان برسد فقط به مشيّت اوست زيرا «ضار»و «نافع»از اسماي حسناي اوست واگرموجودات ديگرسود وزياني بهانسان برسانند، مظاهر آن ضار و نافعاند و مظهر، بدون اذن ظاهر كاري انجام نميدهد. 1. سوره بقره، آيه 40. سيره رسول اكرم صلي الله عليه و آله ج1، 217. | ||
| سنگ و گوهر را نه دشمن شو نه دوست | آن نظرکن تو که این از دست اوست | |
| گر ترا سنگی زند معشوق مست | به که از غیری گهر آری به دست | |
| مرد باید کز طلب در انتظار | هر زمانی جان کند در ره نثار | |
| نه زمانی از طلب ساکن شود | نه دمی آسودنش ممکن شود | |
| گر فرو افتد زمانی از طلب | مرتدی باشد درین ره بیادب |
صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت
ناز کم کن که در اين باغ بسی چون تو شکفت
گل بخنديد که از راست نرنجيم ولی
هيچ عاشق سخن سخت به معشوق نگفت
گر طمع داری از آن جام مرصع می لعل
ای بسا در که به نوک مژهات بايد سفت
تا ابد بوی محبت به مشامش نرسد
هر که خاک در ميخانه به رخساره نرفت
در گلستان ارم دوش چو از لطف هوا
زلف سنبل به نسيم سحری میآشفت
گفتم ای مسند جم جام جهان بينت کو
گفت افسوس که آن دولت بيدار بخفت
سخن عشق نه آن است که آيد به زبان
ساقيا می ده و کوتاه کن اين گفت و شنفت
اشک حافظ خرد و صبر به دريـا انداخت
چه کند سوز غم عشق نيارست نهفت
حجت الاسلام والمسلمین